Nie można mieć wątpliwości, że NIKT już tych regulacji nie obejmuje swoim umysłem. Programy komputerowe tylko połowicznie wspierają działania prawników, ponieważ prawo jest wewnętrznie niespójne, a czasami sprzeczne. Niektóre ustawy zmieniane są kilkanaście (!) razy w ciągu roku. Żeby nie być posądzonym o gołosłowność, przywołam zmienianą średnio 13 razy w każdym roku ustawę o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tekst jednolity ustawy ukazał się w 2000 r., zatem jeśli podatnik chce się upewnić, jak rozumieć dany aspekt sprawy, musi najpierw przestudiować tekst jednolity, a następnie zajrzeć do 133 Dzienników Ustaw! Toniemy w regulacjach, interpretacjach, odwołaniach, komentarzach, wykładniach i orzecznictwie. Końca tego procesu nie widać.

Hiperinflacja prawa tworzy też niebezpieczną sytuację, kiedy naprawdę ważne regulacje, dotyczące kluczowych dla ładu społecznego spraw, giną w gąszczu przepisów, przykryte takimi rozporządzeniami jak malownicze już w tytule z pozycji 1597 z DzU nr 267/2011 Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 23 listopada 2011 r. uchylające rozporządzenie w sprawie rodzajów towarów, których objęcie procedurą celną z zastosowaniem procedury uproszczonej zależy od spełnienia dodatkowych warunków, oraz towarów wyłączonych spod tej procedury. I śmieszno, i straszno. Nadmierna regulacja powoduje de facto deregulację i chaos, ponieważ nie mogąc łatwo i intuicyjnie odnaleźć potrzebnej informacji, nie szukam jej wcale, proponując własne (niekoniecznie najlepsze) rozwiązanie danej sprawy. Biurokracja oczywiście karmi się tymi tysiącami stron papieru ustawowego. To takie właśnie rozporządzenia, ustawy, procedury, zarządzenia, uchwały i zalecenia nadają sens jej działaniu, zatrudnieniu, przewlekłości, niekompetencji i co tam jeszcze, według własnych doświadczeń, będziemy chcieli dodać. Taka konstrukcja prawa państwowego rodzi pokusę imitacji. Dostrzegamy podobną proceduromanię w sektorze biznesu, który powinien działać bardziej racjonalnie, bo nastawiony jest na efektywność, przynoszenie zysku akcjonariatowi. W jakiejś zachłannej potrzebie regulowania każdego ruchu pracownika gubi się istota przedsiębiorczości, jej elastyczność i pewna skłonność do ryzyka. Wolność jest warunkiem kreatywności. Chciałbym być dobrze zrozumiany. Nie protestuję przeciwko regulacjom sprzyjającym wprowadzaniu nowo zatrudnianych, niedoświadczonych pracowników na stanowisko pracy, ograniczającym błędy przy bardziej złożonych procesach. Protestuję przeciwko nadmiarowi, banałowi, pustosłowiu i komplikowaniu pracy, ośmieszaniu zaufania oraz wiedzy cichej, jaką posiadają prawdziwi fachowcy, a której nie ujmują żadne instrukcje.